చరిత్రను వక్రీకరిస్తే.. దేశద్రోహులే దేశభక్తులవుతారు

ఒక దేశ భవిష్యత్తును నిర్ణయించేది కేవలం ఆ దేశ ఆర్థికాభివృద్ధి, సాంకేతిక ప్రగతి మాత్రమే కాదు.. ఆ దేశ ప్రజలకు అందుతున్న నిజమైన చరిత్ర కూడా గతాన్ని సరిగ్గా తెలుసుకున్న సమాజమే వర్తమానాన్ని అర్థం చేసుకుని, భవిష్యత్తుకు సరైన దిశను నిర్దేశించగలదు. చరిత్ర అనేది కేవలం రాజుల పేర్లు, యుద్ధాల తేదీలు, పాలకుల విజయాల సమాహారం కాదు. ఒక దేశం ఎలా నిర్మితమైంది? ఎవరు త్యాగాలు చేశారు? ఎవరు ప్రజల కోసం పోరాడారు? ఎవరు స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం దేశ ప్రయోజనాలను పక్కన పెట్టారు? వంటి ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పే సజీవ ఆధారం చరిత్ర. అయితే చరిత్రను వాస్తవాల ఆధారంగా కాకుండా రాజకీయ ప్రయోజనాలు, వ్యక్తిగత అభిమానాలు, కులం, మతం, ప్రాంతం లేదా సిద్ధాంతాల ఆధారంగా వక్రీకరిస్తే ప్రమాదం మొదలవుతుంది. ఒక తరం నిజాన్ని తెలుసుకోకపోతే.. ఆ తరువాతి తరం అబద్ధాన్నే నిజమని నమ్మే పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది. నిజమైన దేశభక్తులు చేసిన త్యాగాలను మరుగునపెట్టి, ప్రజలకు నష్టం చేసిన వ్యక్తులను గొప్పవారిగా చిత్రీకరిస్తే.. కాలక్రమేణా చరిత్రలో పాత్రలు తారుమారవుతాయి. త్యాగం చేసినవారు మరచిపోబడతారు.. స్వార్థం కోసం పనిచేసినవారు మహానుభావులుగా కీర్తించబడతారు. అందుకే భావితరాలకు చరిత్రను అందించేటప్పుడు ఎవరి మీద ద్వేషాన్ని పెంచడం కాదు.. ఎవరి మీద అంధభక్తిని పెంచడం కాదు. ఆధారాలు, పత్రాలు, ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలు, చారిత్రక ఆధారాల ఆధారంగా నిజానిజాలను పరిచయం చేయాలి. మంచి చేసిన వారిని మంచి వారిగానే, తప్పు చేసిన వారిని తప్పు చేసిన వారిగానే చూపించాలి. చరిత్రను ప్రశ్నించడం దేశద్రోహం కాదు. చరిత్రను పరిశీలించడం కూడా దేశద్రోహం కాదు. వాస్తవాలను తెలుసుకోవాలనే ప్రయత్నమే ఒక ఆరోగ్యకరమైన ప్రజాస్వామ్యానికి పునాది. 
నిజాన్ని దాచిపెట్టిన సమాజం భవిష్యత్తును కోల్పోతుంది.
చరిత్రను వక్రీకరించిన సమాజం తన విలువలను కోల్పోతుంది.
చరిత్రను నిజాయితీగా నేర్పిన సమాజం మాత్రం తన భవిష్యత్తును కాపాడుకుంటుంది.
కాబట్టి మన బాధ్యత ఒక్కటే మనకు నచ్చిన చరిత్రను కాదు.. నిజమైన చరిత్రను భావితరాలకు అందిద్దాం. ఎందుకంటే నేడు మనం పిల్లలకు ఏ చరిత్ర చెబుతున్నామో.. రేపు వారు అదే చరిత్ర ఆధారంగా దేశాన్ని అర్థం చేసుకుంటారు.
చరిత్రను కాపాడటం అంటే గతాన్ని కాపాడటం కాదు.. భవిష్యత్తు తరాల ఆలోచనలను కాపాడటం